janno petter

 

Janno Petter, (1956-2010) geboren en getogen in Dwarsgracht, was van jongs af meer in de weer met potlood en papier dan met rekenen en taal. Op twaalfjarige leeftijd viel zijn creatieve talent al op in de plaatselijke schildersclub van de destijds in Giethoorn woonachtige Simon Frank.

Na de lagere school volgde Janno een opleiding tot timmerman in Meppel. Veel zin om timmerman te worden had hij echter niet maar hij moest wat. Bezig zijn met hout was voor de jonge Janno het maken van reliëfs in planken, een techniek die niet werd onderwezen, maar die hij zichzelf had eigen gemaakt.

Bij de diploma-uitreiking van de LTS was een kleine expositie van zijn houtsnijkunst ingericht. Zijn leraren waren daar zo van onder de indruk dat ze Janno adviseerden om toch maar geen timmerman te worden maar naar de kunstacademie te gaan. Een voor Janno zeer welkom advies.

Het werd de avondopleiding van de kunstacademie AKI in Enschede waarbij hij, om kost en inwoning te kunnen bekostigen, overdag onder meer werkte als houtdraaier en inpakker. Omdat hij het gevoel had maar weinig van de opleiding te hebben opgestoken, besloot hij na de AKI vervolgens de kunstacademie Minverva in Groningen er ook nog maar even achteraan te doen.

Na zijn studies bouwde hij, in zijn atelier achter het ouderlijke huis in Dwarsgracht, in alle stilte aan zijn eigen oeuvre. Aan exposeren dacht de teruggetrokken levende en bescheiden Janno nauwelijks tot niet.

Wel werd bijna onopgemerkt in het jaar 2000 een jeugdwerk van zijn hand, De Kus uit 1978, op het terrein van Histomobiel in Giethoorn geplaatst.

In 2003 klopte de Vereniging Dorpsbelangen Dwarsgracht bij Janno aan voor de vervaardiging van een voor het gebied karakteristiek beeldhouwwerk. Een schets was er beduidend eerder dan de benodigde gelden.

Het duurde nog tot eind 2008 voor het grote bronzen beeld van De Baggeraar in Dwarsgracht kon worden onthuld. In een prachtige beeldtaal heeft de kunstenaar Janno de oerkracht van een baggeraar weten weer te geven.

De voormalige wethouder kunstzaken van de gemeente Steenwijkerland, André van de Nadort merkte bij de onthulling destijds op: 'Het beeld is zo van deze plek. Dit gebied is ontstaan door het baggeren. Het beeld past perfect bij het karakter van dit gebied . Ook het beeld op zichzelf is fantastisch; je ziet de zwaarte van het baggeren er in terug.' De plaatsing van dit levensgrote beeld in de openbare ruimte betekende, na jarenlang in stilte te hebben gewerkt, de doorbraak van de beeldend kunstenaar Janno.

Voorjaar 2010 werd onder grote belangstelling een overzichtsexpositie van zijn werk in Galerie Steenwijk geopend. Een tentoonstelling die een goed beeld gaf van Janno's veelzijdigheid. Want naast zijn beeldhouwwerk waren ook tekeningen, schilderijen en fotowerk van zijn hand te zien. En in september 2010, tijdens het Kopje Cultuur, was in de hal van de Meenthe zijn kleinplastiek te bewonderen.

Met het overlijden van Janno Petter verliest Steenwijkerland, juist op het moment dat zijn werk bij een breed publiek bekendheid kreeg, een eigenzinnig en vooral creatief beeldend kunstenaar.

 
Wim Heij

 

vrachtwagen4

werveling

vader

de appel

vrouw in gebed